وقتی شعری برای گفتن و

بختی برای شکفتن نیست

دفترم را می بندم

و منتظر می مانم

یک بار دیگر

او مرا به خانه اش دعوت کند!

 

 

یادم رفته اینکه این شعر از کیه ولی ترجمه شاملو

 

 

پس از این اینجا شاید دیگر ننویسم

ولی اگر کسی مرا بیاد آور د بیایدهمین جا تا دستانم را دور گردنش حلقه کنم

 

نوشته شده در چهارشنبه 21 مرداد1388ساعت 0:14 توسط به‌فرین| |